هو الرحیم

 

پزشکی را دوست داشتم، اما همیشه از قبول مسئولیت جان انسان ها فراری بودم؛ پس به دنبال پزشکی نرفتم که شاید در اثر اشتباهم جان انسانی که در معرض مرگ هم هست به ناحق گرفته شود..

 

ولی ظاهراً مسئولیت ها در هر لباسی که باشیم بر انسان محول می شوند

و امتحان ها مدام ادامه دارند..

و حال درگیر پروژه ای شده ام که ..

اگر سیستم خطا کند نصف دانشکده تخریب و ده ها نفر هم کشته می شوند!

 

مانده ام در قضا و قدر الهی!تعجب

اینجاست که به عمق توکل باید پی برد..