بسم الله الرحمن الرحیم

عرفان را از نزدیک ندیده ام.

بهرحال مخترع خوش فکری هست که رنج های بسیار کشیده.

نامه ای از آقا عرفان اینجا می گذارم.

میدونی مشکل از اینجاست که برسر نخبگی نمیشه به یه تعریف واحد رسید.
بنیاد که میگه کسی نخبه است که استعدادش به مردم سود برسونه.
ممکنه تعریف کاملی به نظر بیاد اما باعث میشه نخبه پروری با مشکل مواجهه بشه.
تعریف من از نخبه اینه: نخبه کسیه که نمادگرایی نکنه!

من چیزی رو که هست رو دارم بازگو میکنم همین پیامبران و امامان رو ببین.
چه بت شکنی ها و چه القاب و سفسطه هایی رو سرکوب کردن که به همین تعریف
از نخبگی برسند!
از نماد گرایی که مرتبط به خدا نباشه دوری کنند.
این تعریف از نخبگی ساده نیست درست اما راهی که بهش رسیدم توجیحش میکنه.
اینکه نمیشه نماد مناسبی برای نخبگی تعریف کرد باعث میشه خود فرد نخبه هم
با تعریف خودش به عنوان یه نخبه عملا خودش رو محدود کنه.
یعنی نتونه خودش رو جوری توصیف کنه که کل مردم قبولش داشته باشند.
به همین دلیل نخبه کسیه که نمادگرا نباشه. چون نخبه محدودیت ها رو
برمیداره پس خالق یه دنیای جدیده با مفاهیم جدید.

 

پی نوشت :

وبلاگ آقا عرفان

http://erfansalimzadeh.blogsky.com